شماره ۱۰۰ - یاد باد آن شب که خوش کردم شبت

یاد باد آن شب که خوش کردم شبت
گر چه ناخوش کرده بد آن شب تبت ۱

کاسه ی تب خال بر می داشتم
نفیِ تهمت را به دندان از لبت ۲

غایبی از چشم و در گوشم بماند
هم چنان آوازِ یا رب یاربت ۳

یاد باد آن شب که مجلس روز کرد
عکسِ نورِ با فروغِ غبغبت ۴

هم چو پروین اشک می ریزم ز چشم
در فراقِ زلفِ هم چون عقربت ۵

سروبستان را تفرّج می کنم
از پی بالایِ شنگِ شبشبت ۶

جان نخواهد برد می دانم چو روز
از شب هجران نزاری عاقبت ۷