خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از دارایی‌های معنوی و عاطفی خود سخن می‌گوید، از جمله دل و سینه‌ای پر از گوهر، رخساره‌ای درخشان مانند طلا، زلفی مانند ماه، و زخم‌هایی از تیرهای عشق.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و اصطلاحات ادبی قدیمی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
شماره ۱۲۹ - گرچه دل و سینه کان گوهر دارم
گرچه دل و سینه کان گوهر دارم
رخساره زرنج هر دو چون زر دارم
کان بستهٔ زلف ماه دلبر دارم
وین خستهٔ تیر شاه سنجر دارم
رخساره زرنج هر دو چون زر دارم
کان بستهٔ زلف ماه دلبر دارم
وین خستهٔ تیر شاه سنجر دارم
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۸ - ای یار شبی که بی‌رخت بگذارم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰ - هر شب ز غم تو دل ز جان برگیرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
