خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از غم و اندوه ناشی از دوری معشوق می‌گوید و بیان می‌کند که با وجود توصیه‌های خرد، تسلیم این غم شده است. حضور خیال معشوق در روز و تشنگی عاطفی او را می‌کشد، به‌گونه‌ای که حتی با وجود منابع فراوان (مانند صد چشمه)، باز هم از تشنگی می‌میرد.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غم‌انگیز است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۳۰ - هر شب ز غم تو دل ز جان برگیرم
هر شب ز غم تو دل ز جان برگیرم
پندی که خرد دهد من آن نپذیرم
تا روز نهد خیال تو در پیشم
صد چشمه و من ز تشنگی می‌میرم
پندی که خرد دهد من آن نپذیرم
تا روز نهد خیال تو در پیشم
صد چشمه و من ز تشنگی می‌میرم
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۹ - گرچه دل و سینه کان گوهر دارم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱ - گه سرو بلند حله بوشت خوانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
