غزل ۲۶۸ - کدام صبح سعادت بود مبارک ازینم؟

کدام صبح سعادت بود مبارک ازینم؟
که در برابرت آیم، صباح روی تو بینم ۱

زهی مراد! که عاشق هلاک روی تو گردد
مراد من همه اینست، من هلاک همینم ۲

گهی که سر بنهم بر زمین به پیش سگانت
چنان خوشم که مگر پادشاه روی زمینم ۳

رو، ای صبا، تو کجا آمدی؟ که از سر آن کو
نشان پای سگش می‌رسد به نقش جبینم ۴

اگر طبیب نهد گوش بر شکاف دل من
هنوز بشنود از ضعف، ناله‌های حزینم ۵

کرم نمودی و گفتی: گدای ماست هلالی
بلی، تو شاه بتانی و من گدای کمینم ۶