غزل ۱۸۲ - تا ز خط عنبرین حسن تو شد بیش تر

تا ز خط عنبرین حسن تو شد بیش تر
عاشق روی توام بیشتر از پیش تر ۱

ای بتو میل دلم هر نفسی بیشتر
خوبی تو هر زمان بیشتر از پیش تر ۲

پرسش اگر میکنی عاشق درویش را
از همه عاشق ترم وز همه درویش تر ۳

با غم ایوب نیست رنج مرا نسبتی
صبرم ازو کمترست، دردم ازو بیش تر ۴

عشق تو اندیشه را سوخت، که رسوا شدم
ور نه کس از من نبود عاقبت اندیش تر ۵

کیش بتان کافریست، مذهب ایشان ستم
و آن بت بد کیش من از همه بد کیش تر ۶

غمزه زنان آمدی، سوی هلالی بناز
سینه او ریش بود، آه! که شد ریش تر ۷