خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر بیانگر درد و رنج عاشقی است که از بی‌مهری و بی‌توجهی معشوق رنج می‌برد. شاعر از رفتارهای متناقض معشوق مانند دیدن و نادیدن، روی گرداندن و خندیدن در حضور دیگران شکایت می‌کند. او از رشک و حسرت خود می‌گوید و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که با چنین نامهربانی، مهر ورزیدن بی‌فایده است.

محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند «رشک» و «حسرت» نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.

مشاهده کامل

غزل ۱۴۸ - دی براهم دیدن و آنگاه نادیدن چه بود؟

دی به راهم دیدن و آنگاه نادیدن چه بود؟
روی گردانیدن و از راه گردیدن چه بود؟ ۱

گر نه در دل داشتی کز رشک گریم زار زار
پیش من رخ در رخ اغیار خندیدن چه بود؟ ۲

خواستی کز ساغر حسرت خورم خون جگر
ور نه در بزم رقیبان جرعه نوشیدن چه بود؟ ۳

من نمی دانم که این خشم تو را تقریب چیست؟
خود بگو آخر که بی‌تقریب رنجیدن چه بود؟ ۴

دوش در کویت به بیماری فگندم خویش را
تا نگویندم که شب تا روز نالیدن چه بود؟ ۵

خانه اغیار را پرسید و من مُردم ز رشک
دوستان، پرسید زو کین خانه پرسیدن چه بود؟ ۶

بی مه رویش، هلالی، زار گشتی عاقبت
با چنین نامهربانی مهر ورزیدن چه بود؟ ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۴۷ - شیرین دهنا، این همه شیرین نتوان بود
گوهر بعدی:غزل ۱۴۹ - با من اول آن همه رسم وفاداری چه بود؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.