غزل ۱۴۲ - گر کسی عاشق رخسار تو باشد چه کند؟

گر کسی عاشق رخسار تو باشد چه کند؟
طالب دولت دیدار تو باشد چه کند؟ ۱

شوخی و بی خبر از درد گرفتاری دل
دردمندی که گرفتار تو باشد چه کند؟ ۲

چه غم از سینه ریش و دل افگار مرا؟
سینه ریشی که دل افگار تو باشد چه کند؟ ۳

قصد جان و دل یاران بود اندیشه تو
بیدلی کز دل و جان یار تو باشد چه کند؟ ۴

ای طبیب دل بیمار، بگو، بهر خدا
کان جگر خسته، که بیمار تو باشد چه کند؟ ۵

گوش بر گفته احباب توان کرد ولی
هر کرا گوش به گفتار تو باشد چه کند؟ ۶

می کند بی تو، هلالی، همه شب ناله زار
ناتوانی که دلش زار تو باشد چه کند؟ ۷