غزل ۱۱۱ - یار، هر چند که رعنا و سهی قد باشد

یار، هر چند که رعنا و سهی قد باشد
گر به عشاق نکویی بکند بد باشد ۱

مقصد اهل نظر خاک در تست، بلی
چون تو مقصود شوی کوی تو مقصد باشد ۲

آنکه در حسن بود یکصد خوبان جهان
حسن خلقی اگرش هست یکی صد باشد ۳

الف قد تو پیش همه مقبول افتاد
این نه حرفیست که بر روی قلم رد باشد ۴

موی ژولیده ی من بین و وفا کن، ور نه
سبزه بینی که مرا بر سر مرقد باشد ۵

گفتمش دل به خم زلف تو در قید بماند
گفت: دیوانه همان به که مقید باشد ۶

حد کس نیست، هلالی، که شود همره ما
زانکه این مرحله را محنت بی حد باشد ۷