غزل ۷۴ - بی تو هر روز مرا ماهی و هر شب سالیست

بی تو هر روز مرا ماهی و هر شب سالیست
شب چنین، روز چنان، آه! چه مشکل حالیست! ۱

هرگزت نیست بر احوال غریبان رحمی
ما غریبیم و تو بی رحم، غریب احوالیست! ۲

گر فتد مردم چشمم به رخت، روی مپوش
تو همان گیر که بر روی تو این هم خالیست ۳

بر لب چشمه‌ی نوشین تو آن سبزه‌ی خط
شکرستان تو را طوطی فارغ بالیست ۴

می‌روی تند که باز آیم و زارت بکشم
این نه تندیست، که در کشتن من اهمالیست ۵

قرعه‌ی بندگی خویش به نامم زده‌ای
این سعادت عجبست! این چه مبارک فالیست! ۶

ماه من سوی هلالی نظری کرد و گذشت
کوکب طالع او را نظر اقبالیست ۷