غزل ۷۳ - من با تو یک دلم، سخن و قول من یکیست

من با تو یک دلم، سخن و قول من یکیست
اینست قول من که شنیدی، سخن یکیست ۱

بگداختم، چنان که اگر سر برم به جیب
کس پی نمی برد که درین پیرهن یکیست ۲

خواهم به صد هزار زبان وصف او کنم
لیکن مقصرم، که زبان در دهن یکیست ۳

ماه مرا به زهره جبینان چه نسبتست؟
ایشان چو انجمند و مه انجمن یکیست ۴

صد بار از تو شوکت خوبان شکست یافت
خسرو هزار خسرو لشکر شکن یکیست ۵

بر خاستست نقش دویی از میان ما
ما از کمال عشق دو جانیم و تن یکیست ۶

در درگهت رقیب و هلالی برابرند
طوطی درین دیار چرا با زغن یکیست؟ ۷