غزل ۶۱ - راه وفا پیش گیر، کان ز جفا خوش ترست

راه وفا پیش گیر، کان ز جفا خوش ترست
گر چه جفایت خوشست، لیک وفا خوش ترست ۱

روی چو گل برگ تو از همه گلها فزون
کوی چو گلزار تو از همه جا خوش ترست ۲

هجر بتان ناخوشست، سرزنش خلق نیز
دیدن روی رقیب از همه ناخوش ترست ۳

بارخش، ای نقش بند، دعوی صورت مکن
صنعت خود را مبین، صنع خدا خوش ترست ۴

کاش به راهت سرم سوده شود همچو خاک
زانکه چو من عاشقی بی سر و پا خوشترست ۵

محتسب، از نقل و می منع هلالی مکن
کز ورع و زهد تو شیوه ی ما خوش ترست ۶