خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن یک شعر ستایش‌آمیز است که در آن شاعر به تمجید از شخصی به نام شمس‌الدین می‌پردازد. او را به خاطر فضل، شجاعت، سخاوت و تأثیر مثبتش بر اسلام و روزگار می‌ستاید. همچنین، از قدرت و عدالت او در برابر ظلم و بیدادی روزگار سخن می‌گوید.

این متن به دلیل استفاده از زبان و اصطلاحات ادبی پیچیده و کهن، برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال مناسب است. درک عمیق معانی و مفاهیم آن ممکن است برای کودکان دشوار باشد.

مشاهده کامل

شمارهٔ ۱۷ - در حق شمس الدین ابو الفتح

شمس دین ، صورت ، بو الفتح
ای در فضل بر دلت مفتوح ۱

ای تو شیر و غابروز مصاف
وی تو ابر سخا بوقت صبوح ۲

از تو ایام را هزار شرف
وز تو اسلام را هزار فتوح ۳

فضل را از تو چرخ جموش
نیست باحشمت تو دهر جموح ۴

باشارات تو ز بیدادی
توبه کردست روزگار و نصوح ۵

دفع توفان جور گردون را
شده درگاه تو سفینهٔ نوح ۶

تاز بختست خاطری خرم
تا ز چرخست سینه ای مجروح ۷

باد در زیر پای نکبت دهر
شخص بدخواه دولتت مطروح ۸
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) قالب: قطعه تعداد ابیات: ۸ ۴۱۲
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۶ - در حق شمس الدین محمد وزیر
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۸ - دربارۀ ملک اتسز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.