خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن یک شعر ستایش‌آمیز است که در آن شاعر به تاج اسلام شمس‌الدین ادای احترام می‌کند. او از فضایل، بخشش‌ها و جایگاه بلند مقام مورد ستایش سخن می‌گوید و از کمک‌های او به نیازمندان و درمان بیماری‌ها یاد می‌کند. شاعر همچنین از جایگاه والای این شخصیت در جامعه و تأثیر مثبت او بر زندگی خود و دیگران سخن می‌گوید.

این متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و عرفانی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.

مشاهده کامل

تاج اسلام شمس الدین ، گشتست
خاک صدر تو آسمان را تاج

تحفه داده ترا عنایت حق
سیرت و نام صاحب المعراج

هست عزم ترا مضای حسام
هست رأی ترا ضیای سراج

قصر عالیت ثابت الارکان
بحر بر تو دایم الامواج

در گه تست مأمن خائف
حضرت تست موقف محتاج

در گذشته بارتفاع محل
قدر تو از نظام و از ابراج

نکند با تو چرخ رای خلاف
نسپرد با تو دهر راه لجاج

سرورا ، گفته ای مرا : کامروز
نیست الا بمجلس تو رواج

صدر تو مقصد منست ، چنانک
خانهٔ کعبه مقصد حجاج

وطن من ز حمل بخشش تو
هست آگنده از زر و دیباج

گشته انبار من پر از غله
بی غم و رنج ، بلکه دخل و خراج

خواست بیماری نیازم کشت
گر نکردی مرا کف تو علاج

«رشیدالدین وطواط»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir