در این شعر، زیبایی چهره معشوق با عناصر طبیعت مانند گل، سنبل، عنبر و غنچه مقایسه شده است. باد سحرگاهی نیز به عنوان عاملی برای آشکار شدن زیباییها توصیف شده است.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعاری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و تشبیهات پیچیده، آن را برای مخاطبان با درک ادبی بالاتر مناسب میسازد.
رباعی ۴۳ - بر عارض چون گل تو سنبل بدمید
از عنبر تو غالیه بر ماه کشید ۱
غنچه سخنی ز پسته تنگ تو گفت
باد سحر آمد و دهانش بدرید ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.