این متن شاعرانه به زیبایی وجود انسان و اهمیت خودشناسی برای شناخت خداوند اشاره دارد. شاعر با استفاده از استعارههای زیبا مانند 'دریای وجود' و 'قبای زیبای وجود'، مخاطب را به شناخت خود و در نتیجه شناخت پروردگار دعوت میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن، برای درک و فهم نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۴۲ - ای دُرّ گران مایهٔ دریای وجود
بر قامت تو قبای زیبای وجود ۱
خواهی که خدای خویش را بشناسی
خود را بشناس ای شناسای وجود ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.