این شعر عاشقانه و عرفانی، با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای غنی، به توصیف معشوق و تأثیر عمیق او بر شاعر میپردازد. شاعر از زیباییهای معشوق، مانند موهای مشکین و رخسار تابانش سخن میگوید و تأثیر عشق را بر دل بیمار خود توصیف میکند. همچنین، اشارهای به عرفان و مسیر عشق الهی دارد.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا، آن را برای سنین بالاتر مناسب میسازد.
غزل ۷۸ - خط مشکین که برگرد رخت چون عود می گردد
بدان ماند که در بالای آتش دود می گردد ۱
زتاب مهر تابان جمالت پرتوی دارد
شب این مشعل که بر ایوان دود اندود می گردد ۲
صباگویی که از چین سرزلف تو می آید
که از بویش نسیم باغ مشک آلود می گردد ۳
دل بیمارم از گوی زنخدان تو می گوید
به گرد سیب سیمین از پی بهبود می گردد ۴
نه بر گردم نگردانم سر از تیغ تو گردانم
که دست و تیغ تو از من به سر خشنود می گردد ۵
ایا ابن حسام از سر قدم کن در ره جانان
ایازی هر که کرد اوعاقبت محمود می گردد ۶
زبور عشق تو روح القدس درگوش می گیرد
چه خوش مرغی به گرد نغمه ی داوود می گردد ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.