این شعر از ابن حسام، با استفاده از تصاویر و استعارههای عرفانی و اخلاقی، به موضوعاتی مانند قلندری، صوفیگری، عشق، رنج، و مقاومت در برابر سختیها میپردازد. شاعر از زاری دل، رفتن از مجلس، و تأثیر مستی و خشم سخن میگوید و بر اهمیت صبر و استقامت تأکید دارد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی اشارات به مستی و خشم نیاز به درک بالاتری از زمینههای فرهنگی و ادبی دارد.
غزل ۷۶ - اگر ساقی به بزم ما قلندر وار بنشیند
بسا صوفی که اندر حلقه ی خمّار بنشیند ۱
به زاریّ دل زارم ترا ای دل نیازارم
کزان زاری ترا بر دل مباد آزار بنشیند ۲
به عزم رفتن از مجلس به هر باری که برخیزی
از آن برخاستن بر دل مرا صدبار بنشیند ۳
چو خشم فتنه انگیزش کند مستی و مستوری
نماند هیچ زاهد راکه او هشیار بنشیند ۴
کسی در معرض مردان برآرد نام منصوری
که برخیزد زسر و آنگه به پای دار بنشیند ۵
کسی در دیده ی مردم بود چون مردم دیده
که همچون دیده ی گلگون میان خار بنشیند ۶
دل ابن حسام از رنج و از تیمار بیمار است
مگر دلبر به تیمار دل بیمار بنشیند ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.