این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق و تقدیر الهی است. شاعر از عشق، فراق، و تسلیم در برابر قضا و قدر سخن میگوید.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از ابیات نیاز به تفسیر دارند که برای سنین بالاتر مناسبتر است.
غزل ۷۵ - یاد لبت کنم دهنم پرشکر شود
نام رخت برم همه عالم قمر شود ۱
با ابروی سیاه تو پیوسته ام خیال
تاکی خیال کج زسر ما بدر شود ۲
تیر خدنگ غمزه ات از دل کند گذر
گر نه فضای سینه مرو را سپر شود ۳
بنشین که با تو عمر گرامی به سر بریم
عمر آنچنان خوش است که باجان به سر شود ۴
شرح فراق یار نوشتن مجال نیست
کز آب دیده صفحه ی طومار تر شود ۵
ما ره به اختیار به مقصد نمی بریم
آری مگر عنایت او راهبر شود ۶
هر نیک و بد که بر سر ما می رود قضاست
هرگز گمان مبر که نبشته دگر شود ۷
ابن حسام چشم به بهبود روزگار
مگشای و زان بترس کزین هم بتر شود ۸
بگذر ز سر که در ره عشاق اگر ترا
کاری به سر شود هم از این رهگذر شود ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.