خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از درد و رنجی که در دل دارد میگوید و بیان میکند که با وجود توانایی در بیان شکایاتش، به دلیل بسته بودن دهانش توسط معشوق، نمیتواند سخن بگوید.
متن دارای مفاهیم عاطفی و عاشقانه پیچیده است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسن ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۹۷ - تا خسته دل مرا بریده ست ز تن
تا خسته دل مرا بریده ست ز تن
دارم گله هاش را چو شمشیر سخن ۱
لیکن چکنم گفت نمی یارم من
کان پسته دهن کرد مرا بسته دهن ۲
دارم گله هاش را چو شمشیر سخن ۱
لیکن چکنم گفت نمی یارم من
کان پسته دهن کرد مرا بسته دهن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۶ - آنکو گوید هست قضا تیشه من
گوهر بعدی:شماره ۲۹۸ - در سمجی چون توانم آرامیدن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.