خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از عشق و دل‌باختگی سخن می‌گوید. او از معشوقه‌ای یاد می‌کند که دلش را ربوده و سپس مستانه رفتن را برگزیده است. شاعر به او هشدار می‌دهد که مستی ممکن است به تاریکی و جنگ منجر شود، اما معشوقه مانند گلی که جامه و رنگ خود را می‌درید، بی‌پروا رفتار می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعاره‌های شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به مستی و جنگ می‌تواند نیاز به درک بالاتری از مفاهیم ادبی و اجتماعی داشته باشد.
شماره ۱۵۱ - آن بت که دل مرا فرا چنگ آورد
آن بت که دل مرا فرا چنگ آورد
شد مست و به سوی رفتن آهنگ آورد ۱
گفتم مستی مرو سیه جنگ آورد
چون گل بدرید جامه و رنگ آورد ۲
شد مست و به سوی رفتن آهنگ آورد ۱
گفتم مستی مرو سیه جنگ آورد
چون گل بدرید جامه و رنگ آورد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۰ - تا خط چو دود تو دل از من بربود
گوهر بعدی:شماره ۱۵۲ - با من فلک از خشم همی دندان زد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
