شماره ۱۵۰ - تا خط چو دود تو دل از من بربود

تا خط چو دود تو دل از من بربود
گر روی چو آتشت به من روی نمود ۱

از ریختن آب دو چشمم ناسود
آری نه عجب که آب چشم آرد دود ۲