شماره ۱۹۹۵ - گر تو یک ناوک از آن چشم سیه بستانی

گر تو یک ناوک از آن چشم سیه بستانی
ملک نه چرخ ز خورشید و ز مه بستانی ۱

عارضت ماند در آبنوس جان ای سلطان
چه شود گر نفسی عرض سپه بستانی ۲

آن دلی کش همه خوبان نتوانند ستد
تو از آن چشم سیه نیم نگه بستانی ۳

بی گرو جان دهم و بوسه همی خواهم وام
لیک شرطی که یکی بدهی و ده بستانی ۴

دیدنت شد گنهم منتهی بر دیده نهم
گر کشی چشمم و انصاف گنه بستانی ۵

جان دهم نه کنی ارزد نه یکی صد جان آن
که به صد ناز از آن گفتن نه بستانی ۶

جان گریزانست ز خسرو اگر آن سو ای باد
بگذری بوی از آن زلف سیه بستانی ۷