شماره ۱۹۶۰ - دوش می گفت پیر ترسایی

دوش می گفت پیر ترسایی
یاد دارم ز مرد دانایی ۱

کاندرین دور می پرستان را
نیست خوشتر ز میکده جایی ۲

درد نوشان و کنج دیر مغان
خلق عالم به هر تماشایی ۳

بر سر چار سوی خطه عشق
نیست خالی سری ز سودایی ۴

زاهد و باغ خلد و ما و حبیب
هر کسی را بود تمنایی ۵

ساقیا، زان قدح که می نوشی
جرعه ای ده به بی سر و پایی ۶

خوش بود جام باده نوشیدن
خاصه از دست مجلس آرایی ۷

در تردد گذشت عمر عزیز
همچو من نیست مختلف جایی ۸

شد ز مهر تو ذره سان خسرو
هرزه گردی و باد پیمایی ۹