شماره ۲۸۰ - چون غم هجران او نداشت نهایت

چون غم هجران او نداشت نهایت
عاقبت اندوه عشق کرد سرایت ۱

وقت نیامد بتا، که از سر انصاف
سوی ضعیفان نظر کنی به عنایت ۲

غایت آنها که از جفای تو دیدم
نور یقین داشت در دلم به سرایت ۳

گر تنم از دست غم ز پای در آمد
سرنکشم، تا منم، ز قید و فایت ۴

گر تو به تیغم زنی خلاص نباشد
زخم تو خوشتر که از رقیب حمایت ۵

شرح غم عشق بیش ازین ز چه گویم
شوق من وجور او رسید به غایت ۶

ای بت نامهربان شوخ ستمگر
از تو کنم یا ز روزگار شکایت ۷

آنچه من از روزگار سفله کشیدم
پیش تو گویم ز روزگار حکایت ۸