شماره ۲۸۱ - ای سر کشیده از من، سر کشم به پیشت

ای سر کشیده از من، سر کشم به پیشت
گر از طریق خویشی بینم از آن خویشت ۱

ماییم و غنچه دل موقوف بند عشقت
کو باد تا بگوید احوال من به پیشت ۲

نتوان به شرح دادن با صد جریده گل
حسنی ز وصف رویت، وصفی ز شرح پیشت ۳

تا داده از لب تو دل را گل انگبینی
زنبور جان من شد مژگان همچو نیشت ۴

چون بینمت به ناگه، خواهم که جای سازم
در سینه فگارم اندر درون ریشت ۵

لطفی به بنده خسرو از تیر غمزه تو
آماج کرد سینه، بیرون نشد ز کیشت ۶