خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از تشبیهات و استعاره‌های غنی برای بیان احساسات عمیق عاشقانه و عرفانی استفاده می‌کند. شاعر از عناصری مانند لاله، باده حمرا، مجنون، آتش، داغ، و گرداب مهر برای توصیف حالات درونی خود بهره می‌برد. متن حسرت و اشتیاقی عمیق را نشان می‌دهد که با تصاویر پراحساس و نمادین بیان شده‌است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و نمادین نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳۹۰ - چون لاله هر که باده حمرا نمی زند
چون لاله هر که باده حمرا نمی زند
جوش نشاط چون خم صهبا نمی زند ۱
مجنون که از لباس تعلق برآمده است
آتش چرا به دامن صحرا نمی زند؟ ۲
از داغ گشت شورش مغزم زیادتر
گرداب مهر بر لب دریا نمی زند ۳
جوش نشاط چون خم صهبا نمی زند ۱
مجنون که از لباس تعلق برآمده است
آتش چرا به دامن صحرا نمی زند؟ ۲
از داغ گشت شورش مغزم زیادتر
گرداب مهر بر لب دریا نمی زند ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۹ - (چشمت که راه توبه احباب می زند
گوهر بعدی:شماره ۳۹۱ - دم گر چه پیش آینه عالم نمی زند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
