خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از تشبیهات زیبایی مانند چشمان معشوق به محراب و ساغر، و صحنه‌های طبیعت مانند گلستان و شبنم استفاده می‌کند. شاعر با زبان نمادین، احساسات عمیق و روحانی خود را بیان می‌کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق تشبیهات و نمادهای به‌کاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳۸۹ - (چشمت که راه توبه احباب می زند
(چشمت که راه توبه احباب می زند
ساغر به طاق ابروی محراب می زند) ۱
(یک صبحدم به طرف گلستان گذشته ای
شبنم هنوز بر رخ گل آب می زند؟) ۲
ساغر به طاق ابروی محراب می زند) ۱
(یک صبحدم به طرف گلستان گذشته ای
شبنم هنوز بر رخ گل آب می زند؟) ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۸ - پیش ازین سینه ام از چاک گلستانی بود
گوهر بعدی:شماره ۳۹۰ - چون لاله هر که باده حمرا نمی زند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
