خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به موضوعاتی مانند عشق، جفا، فروتنی و خودشناسی اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که دل به یار جفاکیش داده است و گل را نمی‌توان به رغبت از دست درویش گرفت. همچنین تأکید می‌کند که فرد باید خود را کم بگیرد تا مورد توجه قرار نگیرد، همان‌طور که ماه در حلقه‌ای کوچک دیده می‌شود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۱۳ - دل به منت ز من آن یار جفاکیش گرفت
دل به منت ز من آن یار جفاکیش گرفت
گل به رغبت نتوان از کف درویش گرفت ۱
کم خود گیر که انگشت نما می گردد
هر که چون ماه درین حلقه کم خویش گرفت ۲
گل به رغبت نتوان از کف درویش گرفت ۱
کم خود گیر که انگشت نما می گردد
هر که چون ماه درین حلقه کم خویش گرفت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۲ - جوش سودا ز سرم عقل گرانبار گرفت
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴ - (دلم ز سینه به آن زلف تابدار گریخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
