غزل ۳۲۲۶ - قلت له مصبحا یا ملک المشرق

قُلْتُ لَهُ مُصْبِحًا یا مَلِکَ الْمَشرِقِ
اُقْسِمُ بِالْخالِقِ مِثْلُکَ لَمْ یُخْلَقِ ۱

قَدْرُکَ لایُعْرَفُ وَعْدُکَ لا یُخْلَفُ
نائِلُکَ الْاَشْرَفُ بابُکَ لَمْ یُغْلَقِ ۲

جِسْمیَ کَالْخَرْدَلَه اَحْرَقَهُ ذَاالْوَلَهْ
خَلَّدَ فِی الزَّلْزَلَه مَنْ یَکُ لَمْ یُخْفَقِ ۳

صِرْتُ اَنا لا اَنا غَیْرُکَ عِنْدی فَنا
ضِدُّکَ یا ذَاالغِنا مُخْتَدِعٌ اَحْمَقِ ۴

هیچ کَس ای جانِ من، جانِ سُخَن دانِ من
نورِ رُخ شَهْ ندید، تا نَکُند بَیْدقی ۵