خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر با دل خود سخن می‌گوید و از سرگشتگی و بی‌قراری آن می‌پرسد. شاعر از عشق و عقل سخن می‌گوید و بیان می‌کند که عشق تنها مشتری حقیقی دل است. در نهایت، شاعر به سر کوچهٔ عشق می‌رسد و دلش آرام می‌گیرد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عشقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۳۱۶۶ - ای دل سرمست، کجا می‌پری؟
ای دلِ سَرمَست، کُجا می‌پَری؟
بَزمِ تو کو؟ باده کجا می‌خوری؟ ۱
مایهٔ هر نَقْش و تورا نَقْشْ نی
دایهٔ هر جان و تو از جانْ بَری ۲
صد مَثَل و نام و لَقَب گفتَمَت
بَرتَری از نام ولَقَب، بَرتَری ۳
چون که تورا در دو جهان خانه نیست
هر نَفَسی رَخت کجا می‌بَری؟ ۴
نَقْدِ تورا بُردم من پیشِ عقل
گفتم قیمت کُنَش ای جوهری ۵
صَیر فیِ نَقْدِ مَعانی تویی
سُرمه کَشِ دیدهٔ هر ناظِری ۶
گفت چه دانَم، بِبَرَش پیشِ عشق
عشق بُوَد نَقْدِ تورا مُشتری ۷
چون به سَرِ کوچهٔ عشق آمدیم
دل بِشُد و من بِشُدم بر سَری ۸
بَزمِ تو کو؟ باده کجا می‌خوری؟ ۱
مایهٔ هر نَقْش و تورا نَقْشْ نی
دایهٔ هر جان و تو از جانْ بَری ۲
صد مَثَل و نام و لَقَب گفتَمَت
بَرتَری از نام ولَقَب، بَرتَری ۳
چون که تورا در دو جهان خانه نیست
هر نَفَسی رَخت کجا می‌بَری؟ ۴
نَقْدِ تورا بُردم من پیشِ عقل
گفتم قیمت کُنَش ای جوهری ۵
صَیر فیِ نَقْدِ مَعانی تویی
سُرمه کَشِ دیدهٔ هر ناظِری ۶
گفت چه دانَم، بِبَرَش پیشِ عشق
عشق بُوَد نَقْدِ تورا مُشتری ۷
چون به سَرِ کوچهٔ عشق آمدیم
دل بِشُد و من بِشُدم بر سَری ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۶۵ - جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟
گوهر بعدی:غزل ۳۱۶۷ - از مه من، مست دو صد مشتری
نظرها و حاشیه ها
۱
گوهر بی نظیره پایدار باشد
با سلام و احترام. سپاس از همراهیتان.