خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و جدایی سخن می‌گوید. او از درد هجران و دوری معشوق شکایت می‌کند و آرزو می‌کند که مانند لباس معشوق در آغوش او باشد. شاعر همچنین به وفاداری و زیبایی معشوق اشاره می‌کند و از این که معشوق بدون او بوده است، اظهار ناراحتی می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعری کلاسیک ممکن است برای سنین پایین‌تر چالش‌برانگیز باشد.
غزل ۳۱۶۵ - جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟
جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟
نی غَلَطَم، در دلِ ما بوده‌ای ۱
دوشْ زِ هَجْرِ تو جَفا دیده‌ام
ای کِه تو سُلطانِ وَفا بوده‌ای ۲
آه که من دوش چه سان بوده‌ام!
آه که تو دوش که را بوده‌ای! ۳
رَشک بَرَم کاش قَبا بودَمی
چون که در آغوشِ قَبا بوده‌ای ۴
زَهره ندارم که بگویم تو را
«بی من بیچاره چرا بوده‌ای؟!» ۵
یارِ سَبُک روح، به وَقتِ گُریز
تیزتَر از بادِ صَبا بوده‌ای ۶
بی‌تو مرا رنج و بَلا بَند کرد
باش که تو بَندِ بَلا بوده‌ای ۷
رنگِ رُخِ خوبِ تو آخِر گُواست
در حَرَمِ لُطفِ خدا بوده‌ای ۸
رنگْ تو داری، که زِ رنگِ جَهان
پاکی و هم رنگِ بَقا بوده‌ای ۹
آینه‌ای، رنگِ تو عکسِ کسی‌ست
تو ز همه رنگ جدا بوده‌ای ۱۰
نی غَلَطَم، در دلِ ما بوده‌ای ۱
دوشْ زِ هَجْرِ تو جَفا دیده‌ام
ای کِه تو سُلطانِ وَفا بوده‌ای ۲
آه که من دوش چه سان بوده‌ام!
آه که تو دوش که را بوده‌ای! ۳
رَشک بَرَم کاش قَبا بودَمی
چون که در آغوشِ قَبا بوده‌ای ۴
زَهره ندارم که بگویم تو را
«بی من بیچاره چرا بوده‌ای؟!» ۵
یارِ سَبُک روح، به وَقتِ گُریز
تیزتَر از بادِ صَبا بوده‌ای ۶
بی‌تو مرا رنج و بَلا بَند کرد
باش که تو بَندِ بَلا بوده‌ای ۷
رنگِ رُخِ خوبِ تو آخِر گُواست
در حَرَمِ لُطفِ خدا بوده‌ای ۸
رنگْ تو داری، که زِ رنگِ جَهان
پاکی و هم رنگِ بَقا بوده‌ای ۹
آینه‌ای، رنگِ تو عکسِ کسی‌ست
تو ز همه رنگ جدا بوده‌ای ۱۰
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۶۴ - مست و خوشی، باده کجا خورده‌یی؟
گوهر بعدی:غزل ۳۱۶۶ - ای دل سرمست، کجا می‌پری؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
