این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به توصیف زیباییهای معشوق، به ویژه گردن سفید و سیمین او میپردازد. شاعر از تشبیههای زیبا مانند مقایسه گردن معشوق با صبح و خورشید استفاده کرده و عشق و شیفتگی خود را بیان میکند.
متن دارای مضامین عاشقانه و استفاده از تشبیههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم به بلوغ فکری نیاز دارند.
غزل ۴۵۵۴ - برد دستم رابیاض گردن جانان ز کار
دست را سازد بیاض خوش قلم بی اختیار ۱
از بیاض گردن او در نظرها شد عزیز
بود اگر حکم بیاضی پیش از بی اعتبار ۲
چون چراغ صبحدم خورشید می لرزد به جان
تا بیاض گردن سیمین او شد آشکار ۳
عاشقان را از تماشای بهشت وجوی شیر
کرد مستغنی بیاض گردن آن گلعذار ۴
نیست گر صبح قیامت گردنش،چون دیده ها
می پرد چون نامه در نظاره اش بی اختیار؟ ۵
آنچه با رخسار یوسف اخوان نکرد
می کند با گردن او عکس زلف تابدار ۶
زلف مشکین کی حجاب گردن او می شود؟
پرده شب را فروغ صبح سازد تارومار ۷
بی نیاز از شمع کافوری است صائب مرقدش
خون هر کس رابه گردن گیرد آن سیمین عذار ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.