غزل ۳۹۸۳ - ز وصل شوق دل داغدار کم نشود

ز وصل شوق دل داغدار کم نشود
گرسنه چشمی دام از شکار کم نشود ۱

ز داغ لاله سیاهی نمی برد شبنم
ملال من ز می خوشگوار کم نشود ۲

به آه وناله نفس سوختم ندانستم
که تلخکامی بحر از بخار کم نشود ۳

هزار قاصد اگر ناامید برگردد
تردد دل امیدوار کم نشود ۴

به هر چه رونکنی روی در تو می آرد
ز پشت آینه نقش ونگار کم نشود ۵

کمند موج ز دریا چه می تواند برد
ز خط طراوت آن گلعذار کم نشود ۶

صفای وقت میسر نمی شود صائب
ز آبگینه دل تا غبار کم نشود ۷