خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از صائب تبریزی با استفاده از تصاویر شعری مانند شراب تازه، سحاب، ستاره‌ها، بهار و گلاب، به بیان احساسات عمیق و عاشقانه می‌پردازد. شاعر از سوختگی و تشنگی روح و دل سخن می‌گوید و امید به تجدید حیات و تازگی را با عناصر طبیعت پیوند می‌زند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا، مناسب سنین بالاتر است.
غزل ۳۹۴۱ - دماغ سوختگان را شراب تازه کند
دماغ سوختگان را شراب تازه کند
زمین تشنه جگر را سحاب تازه کند ۱
ستاره سوختگان باغ دلگشای همند
که مغز سوخته بوی کباب تازه کند ۲
اگر بهار کند سبز تخم سوخته را
دماغ خشک مرا هم شراب تازه کند ۳
ازان خموش نگردد چراغ در شب تار
که داغ روشنی آفتاب تازه کند ۴
ز یادگار شود زخم ماتمی ناسور
که داغ رفتن گل را گلاب تازه کند ۵
نقاب تشنه دیدار را کند بیتاب
که داغ تشنه لبان را سراب تازه کند ۶
نسوخته است ز سودای او چنان صائب
که مغز خشک مرا ماهتاب تازه کن ۷
زمین تشنه جگر را سحاب تازه کند ۱
ستاره سوختگان باغ دلگشای همند
که مغز سوخته بوی کباب تازه کند ۲
اگر بهار کند سبز تخم سوخته را
دماغ خشک مرا هم شراب تازه کند ۳
ازان خموش نگردد چراغ در شب تار
که داغ روشنی آفتاب تازه کند ۴
ز یادگار شود زخم ماتمی ناسور
که داغ رفتن گل را گلاب تازه کند ۵
نقاب تشنه دیدار را کند بیتاب
که داغ تشنه لبان را سراب تازه کند ۶
نسوخته است ز سودای او چنان صائب
که مغز خشک مرا ماهتاب تازه کن ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۹۴۰ - اگر به قامت رعنای او نظاره کند
گوهر بعدی:غزل ۳۹۴۲ - کجا مرا می گلگون دماغ تازه کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
