این شعر از صائب تبریزی بیانگر دردها و رنجهای درونی انسان است. شاعر از نالههای بیدرد، غم دنیا، یتیمی و عشق سخن میگوید. او همچنین به مفاهیمی مانند جوانمردی، پایداری در برابر سختیها و تأثیر محیط بر احساسات اشاره میکند. در نهایت، شاعر دلیل این دردها را نه بیدردیها، بلکه تنگی خانه (شرایط محیطی) میداند.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر، همچنین پرداختن به موضوعاتی مانند درد درونی و غم دنیا، برای درک و ارتباط بهتر، نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. این محتوا برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
غزل ۳۶۳۱ - ناله ای کز دل بیدرد برون می آید
تیغی از پنجه نامرد برون می آید ۱
غم دنیا نه حریفی است که مغلوب شود
مرد ازین معرکه نامرد برون می آید ۲
رنگ در آب و گلم گریه خونین نگذاشت
لاله از تربت من زرد برون می آید ۳
چون گهر گرچه جگرگوشه این دریایم
از یتیمی ز دلم گرد برون می آید ۴
عشق را از نظر گرم کند حسن ایجاد
ذره با مهر جهانگرد برون می آید ۵
گر فتد ره به خرابات مغان قارون را
به دو پیمانه جوانمرد برون می آید ۶
ماه در زیر سپر می شود از هاله نهان
هر شبی کان مه شبگرد برون می آید ۷
گرچه از زیر و زبر کردن غمخانه ما
سالها رفت، همان گرد برون می آید ۸
سببش تنگی خانه است نه بیدردیها
از دل صائب اگر درد برون می آید ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.