این متن شعری است که با استفاده از استعارهها و تصاویر شاعرانه، مفاهیمی مانند عشق، وفاداری، تحول و رهایی را بیان میکند. شاعر از عناصری مانند سنگ، باده، آینه، و خون برای انتقال احساسات و اندیشههای عمیق استفاده کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'باده روح' و 'خون' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای تفسیر دارند.
غزل ۳۶۳۲ - اگر از سنگ رگ سنگ برون می آید
ریشه غم ز دل تنگ برون می آید ۱
باده روح درین شیشه نخواهد ماندن
آخر این آینه از زنگ برون می آید ۲
سنگ اطفال به مجنون چه تواند کردن؟
این شرار از جگر سنگ برون می آید ۳
شیوه عشق وفادار همان یکرنگی است
حسن هرچند به صد رنگ برون می آید ۴
خون چو شد مشک، نماند به ته پوست نهان
از عقیقش خط شبرنگ برون می آید ۵
حسن سنگین دل اگر گشت ملایم چه عجب؟
مومیایی ز دل سنگ برون می آید ۶
می شود صائب ازان موی کمر نازکتر
تا سخن زان دهن تنگ برون می آید ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.