این متن شعری عاشقانه و غنایی است که از عشق، درد و رنج عاشق، وصف معشوق و مفاهیمی مانند دلسوزی، عشق نافرجام و فداکاری سخن میگوید. شاعر از تشبیههای زیبا مانند مقایسه عاشق با مفلس و گوهر استفاده کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین ممکن است برخی از استعارهها و تشبیههای پیچیده برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
غزل ۳۲۴۱ - دل سودازده در طره دلدار افتاد
گل بچینید که دیوانه به بازار افتاد ۱
همچو مفلس که فتد راه به گنجش ناگاه
بوسه را راه به کنج دهن یار افتاد ۲
هر تنک حوصله ره یافت در آن خلوت خاص
شیشه ماست که از طاق دل یار افتاد ۳
بر دل خونشده دندان نگذارد، چه کند؟
کار گوهر چو به انصاف خریدار افتاد ۴
نیست ممکن نشود نقل مجالس اشکش
دیده هر که بر آن لعل شکر بار افتاد ۵
از جبین گوهر جان را چو عرق ریخت به خاک
راه هرکس که به این وادی خونخوار افتاد ۶
سنگ طفلان شمرد کوه گران را صائب
عاشقی را که چو فرهاد به سرکار افتاد ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.