این متن شعری است که به زیباییهای جهان و تماشای آن میپردازد. شاعر از زیباییهای طبیعت و عالم سخن میگوید و تأکید میکند که برای دیدن این زیباییها، چشمی وسیع و بصیرتی عمیق لازم است. همچنین، اشارههایی به مفاهیم عرفانی و فلسفی مانند قناعت به خیال وصل و پنهان بودن زیباییهای حقیقی دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
غزل ۲۵۹۳ - کی به هر چشمی نظربازان تماشایش کنند؟
هم مگر نور اقتباس از روی زیبایش کنند ۱
حلقه چشمی چو دور آسمان باید وسیع
تا تماشای جمال عالم آرایش کنند ۲
با خیال از وصل قانع شو که آن حسن لطیف
می شود پوشیده تر چندان که پیدایش کنند ۳
چون الف در مد بسم الله پنهان می شود
گر برابر سرو را با قد رعنایش کنند ۴
در گرانی عقل اگر پهلو زند با کوه قاف
چون سپند این آتشین رویان سبکپایش کنند ۵
هر که چون شبنم زند بر ساغر گل پشت دست
هم قدح با آفتاب عالم آرایش کنند ۶
دیده صاحب بصیرت می برد در هر نظر
از تماشا، لذت کوری که بینایش کنند ۷
نقطه ای کز خامه صائب چکد، صاحبدلان
در نظرها مردمک، در دل سویدایش کنند ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.