این متن به موضوعاتی مانند ناامیدی، شرمندگی، تقابل حق و باطل، عشق و رنجهای آن، و ارزشهای اخلاقی مانند خاکساری و آبرو میپردازد. شاعر از تضادها و تناقضهای زندگی سخن میگوید و احساسات عمیق انسانی را به تصویر میکشد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و رنج عشق ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
غزل ۲۴۵۲ - از سر پر آرزو دل زردرویی می کشد
عاقل از بالای جاهل زردرویی می کشد ۱
قسمت دنیا ز اهل آخرت شرمندگی است
حق چو شد بی پرده، باطل زردرویی می کشد ۲
در پری بیش است خجلت کاسه دریوزه را
ماه نو چون گشت کامل زردرویی می کشد ۳
آبروی خاکساری از گهر افزونترست
بحر پرگوهر ز ساحل زردرویی می کشد ۴
رنگ در خونم نماند ازبس که کاهیدم زعشق
صید من از تیغ قال زردرویی می کشد ۵
چون چراغ صبح می میرد برای خامشی
بس کز آن رو شمع محفل زردرویی می کشد ۶
شرم همت بین که با بخشیدن سربی دریغ
همچنان از داس، حاصل زردرویی می کشد ۷
می کند پیوند بی نسبت عزیزان را ذلیل
برگ سبز از دست سایل زردرویی می کشد ۸
نیست تا آیینه، هر زشتی بود صائب نکو
از دل آگاه، غافل زردرویی می کشد ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.