این متن شعری عرفانی و فلسفی است که به موضوعاتی مانند آزادی، قناعت، عافیت، و سفر معنوی میپردازد. شاعر از مفاهیمی مانند رهایی از قید تن، قناعت در زندگی، و اهمیت خاکساری در رسیدن به عافیت سخن میگوید. همچنین، اشارهای به سفر و آمادگی برای حرکت به سوی مقاصد جدید دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۲۳۷۳ - شورش سودا مرا از قید تن آزاده کرد
از سر خم خشت را آواره جوش باده کرد ۱
کم نشد چون غنچه گل برگ عیش از خانه اش
هر که از گلشن قناعت با دل نگشاده کرد ۲
خاکساری سایه را باشد حصار عافیت
چرخ نتواند ستم بر مردم افتاده کرد ۳
بر لبش از مهر تابان مهر خاموشی زدند
صبح از نقش کواکب تا ورق را ساده کرد ۴
دامن افتادگی از کف مده کاین کیمیا
از برای سربلندان خاک را سجاده کرد ۵
پشت بر دیوار دادم تا نظر کردم که بحر
از صدف گهواره در یتیم آماده کرد ۶
می شود صائب به اندک جنبشی پا در رکاب
هر که چون نخل خزان برگ سفر آماده کرد ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.