این متن به توصیف عشق و تأثیرات عمیق آن بر عاشقان میپردازد. عشق به عنوان آتشی توصیف شده که در دل عاشقان میسوزد و آنها را دچار پریشانی و آشفتگی میکند. همچنین، عشق به عنوان نیرویی قدرتمند که حتی بر آسمان و ستارگان تأثیر میگذارد، تصویر شده است.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تصاویر پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد تا به درستی درک شود.
غزل ۲۸۰۱ - عاشقان را آتشی، وان گه چه پنهان آتشی
وَزْ برایِ اِمْتِحان، بر نَقْدِ مَردان آتشی ۱
داغِ سُلطان مینَهَند اَنْدَر دلِ مَردانِ عشق
تَختِ سُلطان در میان و گِردِ سُلطان آتشی ۲
آفتابش تافته در روزَنِ هر عاشقی
ما پَریشان، ذَرّه وار اَنْدَر پَریشان آتشی ۳
اَلصَّلا ای عاشقان کین عشقْ خوانی گُسْتَرید
بَهرِ آتش خوارگانَش، بر سَرِ خوان آتشی ۴
عکسِ این آتش بِزَد بر آیِنِهیْ گَردون و شُد
هر طَرَف از اَخْتَران، بر چَرخِ گَردان آتشی ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.