خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به زیبایی عشق و تجربه‌های روحانی اشاره دارد. شاعر از عشق به عنوان نیرویی شکوفا و بی‌کران یاد می‌کند که باعث می‌شود انسان به حقیقت نهان هستی پی ببرد. او از تجربه‌های عرفانی و کشف معانی عمیق زندگی سخن می‌گوید و توصیه می‌کند که برای درک این معانی، باید به نور حقیقت (نماد شمس تبریز) پناه برد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۲۷۵۵ - چون عشق کند شکرفشانی
چون عشق کُند شِکَرفَشانی
در جِلْوه شود مَهِ نَهانی ۱
بینی که شِکَر کَران ندارد
خوش می‌خوری و هَمی‌رَسانی ۲
می‌غَلْط به هر طَرَف که غَلْطی
بر سَبزهٔ سَبزِ بوستانی ۳
گَر زان که کُلَه نَهی، وَگَر نی
شاهَنْشَهِ جُمله خُسروانی ۴
آن را بینی که من نگویم
زیرا که بِگویَمَت، بِدانی ۵
چون چَشمِ تو وا کُنند ناگَه
بر شهرِ عَظیمِ آن جهانی ۶
مانندهٔ طِفْلِ نوبِزاده
خیره نِگَریّ و خیره مانی ۷
تا چَشمْ بَران جهان نَشینَد
چاره نَبُوَد ازین نشانی ۸
بُگْریز به نورِ شَمسِ تبریز
تا کشف شود همه مَعانی ۹
در جِلْوه شود مَهِ نَهانی ۱
بینی که شِکَر کَران ندارد
خوش می‌خوری و هَمی‌رَسانی ۲
می‌غَلْط به هر طَرَف که غَلْطی
بر سَبزهٔ سَبزِ بوستانی ۳
گَر زان که کُلَه نَهی، وَگَر نی
شاهَنْشَهِ جُمله خُسروانی ۴
آن را بینی که من نگویم
زیرا که بِگویَمَت، بِدانی ۵
چون چَشمِ تو وا کُنند ناگَه
بر شهرِ عَظیمِ آن جهانی ۶
مانندهٔ طِفْلِ نوبِزاده
خیره نِگَریّ و خیره مانی ۷
تا چَشمْ بَران جهان نَشینَد
چاره نَبُوَد ازین نشانی ۸
بُگْریز به نورِ شَمسِ تبریز
تا کشف شود همه مَعانی ۹
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۷۵۴ - روزی که مرا ز من ستانی
گوهر بعدی:غزل ۲۷۵۶ - ای وصل تو اصل شادمانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
