این متن با استفاده از استعارهها و تشبیههای زیبا، به رابطهی علت و معلولی بین پدیدههای مختلف طبیعت و زندگی اشاره میکند. هر بیت نشان میدهد که چگونه وجود یک چیز به وجود چیز دیگری وابسته است و بدون آن، جهان به شکلی که میشناسیم نخواهد بود. همچنین، متن به نقش اساسی عناصر طبیعی و انسانی در شکلگیری جهان اشاره دارد.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و استعاری است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند و آنها را تحلیل کنند.
غزل ۲۶۷۸ - اگر خورشید جاویدان نگشتی
درخت و رَخْتْ بازرگان نگشتی ۱
دو دستِ کَفش گَر، گَر ساکنَسْتی
همیشه گُربه در اَنْبان نگشتی ۲
اگر نه عشوههایِ باد بودی
سَرِ شاخِ گُلِ خندان نگشتی ۳
چه گویم؟ گَر نبودی آن کِه دانی
به هر دَم این نگشتی، آن نگشتی ۴
فَلک چَتر است و سُلطانْ عقلِ کُلّی
نگشتی چَتْر اگر سُلطان نگشتی ۵
اگر آوازِ سَرهَنگان نبودی
نگشتی اَخْتَر و کیوان نگشتی ۶
کَریمیِ گَر ندادی ابر و باران
یکی جُرعه به گِردِ خوان نگشتی ۷
دَرونَت گَر نبودی کیمیاگَر
به هر دَمْ خون و بَلْغَمْ جان نگشتی ۸
نَهان از عالَم اَرْنی عالَمَسْتی
دلِ تاریک تو میدان نگشتی ۹
نَهان دار این سُخَن را، زان که زَرها
اگر پنهان نبودی، کان نگشتی ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.