غزل ۸۱۶ - فانوس حجاب است چراغ سحری را

فانوس حجاب است چراغ سحری را
دامن به میان بر زده باید سفری را ۱

در دامن منزل نبود بیم ز رهزن
همراه چه حاجت سفر بی خبری را؟ ۲

دریاب اگر اهل دلی، پیشتر از صبح
چون غنچه نشکفته نسیم سحری را ۳

سختی رسد از چرخ به نازک سخنان بیش
با سنگ سر و کار بود شیشه گری را ۴

از بی ثمران باش که چون سرو درین باغ
سرسبزی جاوید بود بی ثمری را ۵

بیهوده فلک کار به دل تنگ گرفته است
از شیشه شکستی نرسد بال پری را ۶

شد ترس من از نامه اعمال فزون تر
تاریکی شب بیش کند بی جگری را ۷

نتوان به سپر برد کجی از گهر تیغ
عینک ندهد فایده ای کج نظری را ۸

بس جای که آهستگی آنجاست درشتی
بی پرده کند نرمی گفتار، کری را ۹

تا صاحب فرزند نگردی، نتوان یافت
در عالم ایجاد، حقوق پدری را ۱۰

صائب به جز آشفتگی دل ثمری نیست
در دایره چرخ، پریشان نظری را ۱۱