این شعر از صائب تبریزی بیانگر مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای پیچیده، به موضوعاتی مانند عقل و خرد، آزادی، صبر در برابر بیدادگری، و نقش تقدیر در زندگی انسان میپردازد. او همچنین به رابطهی انسان با جهان هستی و چالشهای درونی و بیرونی زندگی اشاره میکند.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
غزل ۸۱۷ - بر چرخ محیط است فروغ نظر ما
ساحل دل دریاست ز آب گهر ما ۱
در نامه ما حرف نسنجیده نباشد
از جیب صدف سفته برآید گهر ما ۲
چون دیده ماهی که نماید ز ته آب
از پرده سنگ است نمایان شرر ما ۳
هرچند پر و بال نداریم چو شبنم
از پرتو خورشید بود بال و پر ما ۴
شیریم ولی زهره آزار نداریم
از جنبش رگ کوچه دهد نیشتر ما ۵
آزادی ما در گرو پختگی ماست
آویخته است از رگ خامی ثمر ما ۶
بیداد فلک را به تغافل گذرانیم
پوشیدن چشم است ز دشمن سپر ما ۷
از همرهی عقل به جایی نرسیدیم
پیچیده تر از راه بود راهبر ما ۸
یارب که دعا کرد که چون قافله موج
آسایش منزل نبود در سفر ما ۹
صائب جگرش چون جگر صبح شود چاک
یک روز اگر چرخ کشد دردسر ما ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.