این متن شعری از صائب تبریزی است که به موضوعات فلسفی و عرفانی مانند ناپایداری زندگی، سختیهای آن، بیاعتباری دنیا و مرگ میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند بهار، گل، باد و برق، مفاهیم عمیق انسانی را بیان میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند مرگ و ناپایداری زندگی نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۷۰۳ - در آتش است نعل، نسیم بهار را
رنگ ثبات نیست گل اعتبار را ۱
از برق و باد نعل رحیلش در آتش است
منزل کجاست قافله نوبهار را؟ ۲
چون زندگی به کام بود مرگ مشکل است
پروای باد نیست چراغ مزار را ۳
بی طاقتی است قسمت منعم ز جمع مال
از گنج پیچ و تاب بود رزق مار را ۴
روشندلان همیشه به سختی بسر برند
در سنگ زندگی بسرآید شرار را ۵
کم بخت را ز نعمت الوان نصیب نیست
مژگان به خون گل نشود سرخ خار را ۶
چشم ترا به سرمه کشیدن چه حاجت است؟
کوته کن این بهانه دنباله دار را! ۷
صائب کنون که دور به کام تو می رود
بشکن به ساغری سر و دست خمار را ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.