خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن بیان می‌کند که تا زمانی که نور و روشنایی (آفتاب) در اختیار اوست، با تاریکی و سیاهی (شب و تیرگی) می‌جنگد. همچنین، او نی‌سرایی و خودسری را که ممکن است عیب دانسته شود، اوج هنر و فرهنگ خود می‌داند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'جنگ با تاریکی' و 'اوج هنر و فرهنگ' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
رباعی ۱۹ - تا دامنِ آفتاب در چنگِ من است
تا دامنِ آفتاب در چنگِ من است
با هرچه شب است و تیرگی،جنگِ من است
نی گفتن و خودسری که عیبش دانی
اوجِ هنر و کمالِ فرهنگِ من است
با هرچه شب است و تیرگی،جنگِ من است
نی گفتن و خودسری که عیبش دانی
اوجِ هنر و کمالِ فرهنگِ من است
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸ - رفتیّ و کسی نکرد غمخورگی‌ات
گوهر بعدی:رباعی ۲۰ - من درد‌به‌دوشِ شامِ تارِ وطنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
