خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از دردها و رنج‌های وطن خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه با تمام وجود، رنج‌های وطنش را احساس می‌کند. او با آه‌های پرانتظار و اشک‌های صبورانه، خاطره‌دار حال زار وطن خود است.
محتوا دارای مضامین عمیق عاطفی و اجتماعی است که درک آن برای کودکان دشوار است. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند مفاهیمی مانند درد وطن، تعهد اجتماعی و احساسات پیچیده را درک کنند.
رباعی ۲۰ - من درد‌به‌دوشِ شامِ تارِ وطنم
من درد‌به‌دوشِ شامِ تارِ وطنم
دل‌پختهٔ رنجِ روزگارِ‌وطنم
آهم همه انتظار،اشکم همه صبر
من خاطره‌دارِ حالِ زارِ وطنم
دل‌پختهٔ رنجِ روزگارِ‌وطنم
آهم همه انتظار،اشکم همه صبر
من خاطره‌دارِ حالِ زارِ وطنم
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹ - تا دامنِ آفتاب در چنگِ من است
گوهر بعدی:رباعی ۲۱ - سبزینه به سر ندارد امسال بهار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
