خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از رفتن یار و بی‌توجهی دیگران به رنج‌هایش می‌نالد و بیان می‌کند که پس از رفتن یار، دیگران نیز رفتند و او تنها با درد تلخ بی‌پناهی و آوارگی باقی مانده است.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی مانند غم، تنهایی و آوارگی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است.
رباعی ۱۸ - رفتیّ و کسی نکرد غمخورگی‌ات
رفتیّ و کسی نکرد غمخورگی‌ات
رفتیّ و کسی ندید بیچارگی‌ات
ای یار! پس از تو دیگران هم رفتند
من ماندم و دردِ تلخِ آوارگی‌ات
رفتیّ و کسی ندید بیچارگی‌ات
ای یار! پس از تو دیگران هم رفتند
من ماندم و دردِ تلخِ آوارگی‌ات
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷ - چندی چو گذشت از سرِ‌مردنِ من
گوهر بعدی:رباعی ۱۹ - تا دامنِ آفتاب در چنگِ من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
