خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر پس از مرگش از دوستش می‌خواهد تا به زمزمه‌هایش از گور گوش دهد و با میهنش ارتباط برقرار کند.
متن دارای مضامین عمیق مانند مرگ، عشق به میهن و اندوه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۱۷ - چندی چو گذشت از سرِ‌مردنِ من
چندی چو گذشت از سرِ‌مردنِ من
چون خاک تکاند تار و پودِ تنِ من
ای دوست! بیا و گوش کن زمزمه‌ای
از سینهٔ گور، میهن ای میهنِ‌من
چون خاک تکاند تار و پودِ تنِ من
ای دوست! بیا و گوش کن زمزمه‌ای
از سینهٔ گور، میهن ای میهنِ‌من
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶ - دل چیست گداز گوشهٔ دردآباد
گوهر بعدی:رباعی ۱۸ - رفتیّ و کسی نکرد غمخورگی‌ات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
